Na een paar maanden leidzaam toekijken in de schuur, mocht mijn aluminium ros eindelijk weer eens naar buiten. Het werd een rit van 75 km en er bleek van de bloeddoping weinig tot niks meer merkbaar. Na een km of 60 was de spreekwoordelijke koek op en kwam ik op het tandvlees thuis. Positief puntje: met de Ipod is het wel beter uit te houden, ook als het sneller donkerder wordt dan je had verwacht.
Papales #5: bijhouden is beter!
Leave a Reply